Friday, February 19, 2010

A bad day


I got a request from some people to describe a bad day.

It's funny. Some people think that I'm always happy, always patient, always speaking with a gentle voice.

Well, I'm human, and can actually be very impatient (though I'm learning and maybe even improving ;)) and I can speak with a loud voice. And I'm not always nice to the people that are closest to me. Ask Job.

I don't like that at all. And, as I said, I'm working on that. Always learning :).

But of course I can be friendly, I'm happy with the little good things in life, and I'm an optimistic person, I think.

Back to the bad days. We don't have them very often now. We did have bad days when Boaz was younger. He was so different than Adam was at that (between 1 and 3 years old) age. He didn't hear very well (found out about that later) and needed a lot of space to run around.

A bad day is mostly caused by me. Not intentionally of course. I think a day is likely to become bad if I'm not there. Not meant in a physical way, but more emotionally. If I've got my mind set on something else, in stead of on the boys. And kids know that you're 'not there' instantly! And want you there with them. And that, combined with Adam not eating enough, one of them (or more) or me (!!) being very tired, makes a day seem to last forever.

(I remember not being very nice to my mother (repeating after her) when she would be talking on the phone, when I was younger. I think that's the same thing. She not 'there', and we wanted her 'here'. Do you recognise this?)

And I think you all know what 'bad' means. I think every mother knows what it is to have kids screaming, fighting, nagging, teasing, ......., ........

It's (mostly) not a problem to do things by myself, as long as my 'ears' and my mind are with them.

The moral of the story?

-I need to stay 'in tune' with the boys and make sure they get their sugar levels up, sleep enough. Being an optimistic person, I'm always happy with the 'brand new day'-idea. Sometimes there's even a 'brand-new' afternoon! :)

-Children are mirrors of our soul (if that's the correct expression, but I think you'll know what I mean).

-Blogs don't always tell you everything about a person's life (but you can always ask).

7 comments:

Willy said...

Thanks for sharing. Mooie moraal!

Marianne said...

Ha Mirjam, dankjewel voor dit stukje. Fijn dat je, net als ik, ook een gewoon mens bent;-) Ik weet het wel, wat jij ook zegt, dat een weblog maar een deel van de waarheid vertelt. Maar soms heb ik er last van, weet je dat? Vooral als ik zelf even niet zo goed in m'n vel zit, kunnen al die weblogs me ineens helemaal down maken. Want die doet dat leuks met de kids, en die poetst zo hard, en die is zo gelovig, en die zo creatief... En ikke?
En je hebt helemaal gelijk: ik kan inderdaad best mijn eigen dingen doen, als ik maar niet 'afwezig' ben, want dan gaat het mis. Die eyeopener zal ik onthouden!

Julia said...

:) Interesting.
I like learning more about you and how you think. Thanks for sharing :) x

Mirjam said...

@ Marianne: dat moet je echt los laten, je rot voelen over andere blogs. In die zin dat het van mij niet 'moet', maar dat het echt zonde is van je energie om je daar druk over te maken.

Ik herken het hoor, maar heb er steeds minder last van. En als ik mijn blog teruglees, denk ik (als ik wel eens denk: waar zijn we helemaal mee bezig!? ;)): o, we doen best leuke dingen, hahaha.

Als je weet wat JIJ belangrijk vindt en daar naar leeft, dan is het prima. Er zijn heel veel blogs waarbij ik denk: ooooo, dat is leuk/goed/gezellig/mooi. Maar in de praktijk werkt het voor óns vaak niet op die manier. Dus laat ik het maar los.

Ik haal wel inspiratie uit het lezen van blogs hoor. Maar ik kijk wat bij ons past en pik dat eruit. Of geniet gewoon van het leven/geluk van anderen mensen.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik ook niet heel erg uitblink in 1 bepaald ding (denk ik) en dat ik heel veel leuk vind. Ik doe gewoon van alles wat (creatief, sportief, bakken, poetsen ;))

Nou ja, elke blogger is dus menselijk....en zal idd niet alles laten zien....

Dat was een lang antwoord ;), misschien heb je er nog iets aan :).

mamapoekie said...

Hallo, net je blog ontdekt, ziet er heel leuk uit. Ik ben een Belgische mama die ook in't Engels blogt.
Keep up the good work!

Owen, Mare, Emil en Arno said...

We bedoelen hetzelfde. Natuurlijk sta je niet de hele dag met een glimlach op je gezicht. Dan zou je niet 'echt' in het leven staan. Maar je bent inderdaad een heel optimistisch mens, die vaak de dingen neemt zoals ze zijn of ze makkelijk kan relativeren. Dat weerspiegelt zich toch ook in de houding van je kinderen...

Mirjam said...

@mamapoekie: wat leuk, jouw blog ook! Ik heb geprobeerd een reactie achter te laten, maar dat lukte niet :(