Friday, November 14, 2008

Zelf doen!

Je kent het wel....Je wilt je kind ergens bij helpen, maar dat mag niet, want: ZELF DOEN!

Althans, véél ouders kennen dat. Bij Adam was dat eigenlijk nooit zo. Die vond het wel fijn, aanwezigheid, een helpende hand. Of eigenlijk ging dat vanzelf. Als we zagen dat het niet lukte, vroegen we of we moesten helpen en dan mocht dat (meestal). Als het overbodig leek om hulp te bieden, lieten we hem gewoon gaan (uiteraard).

Maar met leren lijkt het toch anders te gaan. Hij zegt nog steeds niet: ZELF DOEN!, maar het begint er toch wel op te lijken dat dat (op dit moment) zijn leerstijl is.



Vorige week vrijdag heb ik deze CD-ROM uit de bibliotheek gehaald. Adam vindt schaken wel leuk, heeft geen zin in 'officiële lessen' (net als dat hij tekenen ook leuk vindt, maar niet op 'tekenles' wil), dus ik dacht dat dit wellicht iets voor hem zou zijn.

De eerste dagen keek hij er niet naar om, maar toen hij eenmaal bezig was, was hij eigenlijk niet te stoppen. Ineens vlogen de schaaktermen me om het hoofd (ik ben zelf nooit verder gekomen dan m'n pionnendiploma en zit ook niet echt meer in de termen....ik leer dus weer bij :o)); toen Boaz gisterenavond al half sliep zei hij nog: "Mam, oppositie he?".

Adam wil ons erg graag laten zien wat hij heeft geleerd, maar wil ZELF, zonder dat wíj hem dat uitleggen, zijn gang gaan. Als hij een vraag heeft (en dat heeft hij váák!), komt hij zelf wel. Als wij hem een vraag 'in de mond proberen te leggen', dan werkt dat averechts.

----------------------------------------------------------------------------------
En dan nog een update over het schrijven, een beetje in dezelfde lijn.....

Vorig jaar, toen we, eh....híj begon met lezen, was dat de eerste paar weken leuk. Daarna kreeg hij last van de 'fouten' die hij maakte. En dat terwijl (ik vond dat) we heel ontspannen bezig waren, zonder lesmethode, maar gewoon hardop lezen en vaak niet meer dan vijf regeltjes, als bleek dat dat genoeg was voor die dag. Hij werd er niet gezelliger op en hij wilde helemáál niet meer lezen, dus toen zijn we gestopt voor onbepaalde tijd.

Er volgde een tijd van veel met lego spelen, luisterboeken luisteren, voorgelezen worden en tekenen (gewoon Adams ding); na een tijdje bleek zijn leesvaardigheid enorm te zijn ontwikkeld. Zonder dat we er (bewust) nog wat aan hadden gedaan. Ook de moeilijke woorden gingen en gaan vanzelf. Omdat Adam eigenlijk nooit 'gehakt en geplakt' heeft, maar altijd het hele woord ziet en uitspreekt, heb ik wel eens mijn twijfels gehad of hij lange(re) woorden ook zo makkelijk zou kunnen 'zien', maar dat blijkt dus zeker het geval.

Dit jaar waren we begonnen met schrijven. Dat ging weer goed, tot vorige week. Hetzelfde verhaal. En na een heel onplezierige afgelopen zaterdag, hebben we weer besloten om het schrijven even te laten voor wat het is. En deze week hadden we weer een gezellige Adam (dat ongezellige heeft gelukkig niet lang geduurd, we waren er op tijd achter wat er aan de hand was :o)).

Ik ben niet persé tégen het gebruik van methodes; Adam had er beide keren zin in, hij ontdekte dat hij het kón. Maar na een paar weken heeft hij dan de tijd nodig om het allemaal te verwerken en er zelf mee aan de slag te gaan.

ZELF DOEN!

4 comments:

Anonymous said...

Hoi Mirjam,
wat grappig/leuk om te zien dat Adam en Jorn zo vaak dezelfde interesses hebben. Jorn heeft enkele weken schaken geleerd van Erwin en hij vindt het ook heel leuk (wat jammer dat we niet dichter bij elkaar wonen...). Leuk idee, die schaak CD rom.

Adam heeft nu dus even tijd nodig om alles te laten bezinken. Toch heel interesant om te zien, hoe hij leert en alles verwerkt en toch oppikt en ontwikkelt. fijn dat hij dat in zijn eigen tempo kan doen.

Gezellig weekend, Angelique

Patricia said...

Dat van die fases waarin ze het gewoon even niet meer willen, fouten gaan maken en het niet meer leuk vinden, herken ik ook heel erg.
I.p.v. dan dóór te zetten gaan ook wij dan focussen op andere dingen. Vaak veel spel en creativiteit. En een paar weken is niets 'weggezakt' maar heeft het kind zich door de moeilijke fase heen gewerkt en kan vérder. Het moeilijke lijkt vanzelf geleerd te zijn en de fun is er weer.

geweldig!!

Adam@home said...

@ Angelique: Leuk he? Als we weer een auto hebben en we een keer bij schoonouders zijn, kunnen we misschien wel weer een keertje langskomen.

@Patricia: hier inderdaad ook weer creabea in zo'n fase; zelfs de borduurkaarten werden tevoorschijn gehaald vandaag. En gepapier-maché-d (of hoe je dat dan ook schrijft ;o))).

Mirjam :o)

Esther said...

Fijn dat je je Adam zo goed kent, dat je weet dat dit zijn leerstijl is. Lekker leren op z'n eigen manier, in z'n eigen tempo.
Goeie mama-lerares! :-)

XxX, Esther