Thursday, October 23, 2008

Boaz


Van een paar mensen kreeg ik de vraag of Boaz ook een beetje 'meedoet' met wat Adam doet.

Boaz is in juni vier jaar geworden. In juli heeft hij buisjes gekregen. Waarschijnlijk heeft hij heel lang (veel te lang helaas) rondgelopen met vocht achter zijn trommelvlies, waardoor hij lange tijd niet goed heeft kunnen horen. Wij hadden wel door dat hij lang niet alles begreep wat wij zeiden, maar omdat ook duidelijk is dat hij een heel ander kind is dan Adam, dachten we dat het vanzelf wel zou komen.

Maar nu de 'oorproblemen' zijn opgelost, is toch wel duidelijk dat die ingreep heel erg geholpen heeft. Waarschijnlijk ook in combinatie met de ontwikkeling die sowieso al plaatsvond, maar het lijkt alsof Boaz een megasprong heeft gemaakt. Pas sinds deze zomer wil hij voorgelezen worden, hij gaat eindelijk (beter) praten en begrijpt nu bijna alles wat we zeggen. Ook hele simpele vragen die beginnen met 'wie, wat, waar, waarom en hoe' kan hij nu beantwoorden. Dat was tot voor kort nog heel lastig voor hem.

Maar goed :o), wij (en Boaz ook!) zijn hier heel erg blij mee!

Als we 's ochtends aan tafel zitten, blijft Boaz soms wel en soms niet bij ons zitten. Als hij van tafel gaat, dan gaat hij 'gewoon' spelen (duplo/lego/met Levi/....). Als hij wel blijft zitten, dan doen we samen een puzzel, of we doen wat opdrachtjes uit zo'n goedkoop doe-boekje (vormen, getallen, kleuren) of hij knutselt wat. Net waar hij zin in heeft.

Wat Adam doet, interesseert Boaz niet zo heel erg. Hij is wel bezig met tellen tot 20 ('dingen', op zijn vingers, in zijn hoofd). Tellen tot 10 gaat prima, daarna wordt er nog wel eens wat door elkaar gehaspeld. Hij wil ook dat ik soms wat voor hem opschrijf (voornamelijk onze namen), maar hij benoemt de letters dan niet, bijvoorbeeld.


Boaz (l) en vriendje Job (r) deze zomer op onze vakantie, aan het spelen met lego en aan het kletsen.....

2 comments:

Anonymous said...

Ha Mirjam,

3 jaar leeftijdverschil is ook te groot om echt mee te doen (en op die leeftijd is spelen erg belangrijk), maar omdat hij zoveel ziet was ik benieuwd wat hij daarmee doet. De wereld/wat ze horen en zien van 'tweede kinderen' is zoveel groter dan van het oudste kind.

Wat geweldig dat Boaz nu eindelijk goed kan horen (en wat balen dat je zoiets niet sneller weet), ik kan me voorstellen dat er een wereld voor hem openging. Leuk om te lezen.
Ik ben wel benieuwd hoe je het merkte, had hij pijn? Of alleen slechter horen? (Jorn hoort nl. ook lang niet alles).

Groetjes Angelique

Esther said...

Leuk om zo over Boaz te lezen.
En dat filmpje van Job en Boaz aan het lego-en & kletsen. Heeerlijk... :-)