Saturday, June 07, 2008

Hokjes, vakjes...., of hoe wij thuisonderwijzen

Ik denk er de laatste tijd steeds meer over.....over hokjes....Hoe wij onszelf daarin stoppen en hoe anderen dan/dus verwachten dat wij ons op een bepaalde manier gedragen. Zo heb je het AP-hokje, het unschool-hokje, zelfs de eclectische thuisonderwijzer kan je best in een hokje stoppen....;o).
Het ‘ik-dacht-dat-jij-altijd-zo-geduldig-was-hokje’ zal ook wel bestaan, althans: ík voel het.

Heb je jezelf eenmaal in zo’n hokje gepositioneerd, of laat je je erin duwen, dan zit je vast....Nou ja....vást....Maar goed, je hebt wel overál richtlijnen voor, blijkt....ondanks dat je dacht dat je hélemaal anders bent en doet dan anderen.... Neem nou de AP-handvaten (AP = Attatchment Parenting, of natuurlijk ouderschap). Ik sta er absoluut achter, probeer er ook aan te “voldoen”, maar punt zes gaat me niet altijd even natuurlijk af ;o))). Het blijft mijn ideaal om op deze manier met mijn kinderen om te gaan, maar omdat dat nog zo vaak hapert, weet ik niet of ik me ap-er moet noemen. Maakt natuurlijk helemaal niet uit verder, maar dit is één van de hokjes-voorbeelden. Waarom kunnen we niet gewoon doen zoals ons het beste lijkt, zonder dat we weer vanalles moeten definiëren?! Of is het toch prettig om een ideaal te hebben, te blijven bedenken dat we mensen zijn en dús blijven leren en niet alles in één keer onder de knie hebben....(?)

Wat thuisonderwijs betreft.....Er zijn duizenden thuisonderwijs families all around the world....En ook even zoveel manieren van thuisonderwijs geven. Nou zijn hokjes in die zin handig, dat je je bij een term even snel iets kan voorstellen bij het leven van de betreffende familie, maar eigenlijk moet je dan meteen stoppen met zelf invullen.

Neem nu het unschoolen (zie de link eerder)...Daar vertonen wij toch wel wat trekjes van....Maar omdat het ‘beeld’ over unschoolers is (voor zover ik dat kan overzien) dat de kinderen alles zelf mogen bepalen wat ze doen (of zijn dat dan de radicale unschoolers?!), passen wij daar dan toch ook weer niet tussen.

Ik vind het moeilijk om in woorden te vangen (hoe vindt u mijn gedachtenkronkels? :os), maar ik wil graag áf van die hokjes; die doen afbreuk aan de uniekheid van mensen. De steun en klaagmuur-functie van bepaalde hokjes-die-een-internet-forum-hebben zijn erg prettig, die heb ik nodig, maar loslaten wat anderen 'zouden vinden...' 'als ze zouden weten.....' heb ik nodig om vrij-uit te kunnen leven. Dat gaat elke dag beter; nog maar een paar puntjes op de i ;o)).

Kwestie van nóg ;o) volwassener worden waarschijnlijk :oP

Rest de vraag: hoe thuisonderwijzen wij?

Nou ja, gewóón....Door te leven en dán leer je dus gewoon....Ik kan het niet moeilijker/simpeler/makkelijker maken...

We bezoeken interessante plekken (musea, speeltuinen, kinderboerderijen, natuurspeeltuinen, vrienden, familie, de bibliotheek, de speel-o-theek, de dierentuin, .....), we zijn ook veel thuis met onze boeken, met elkaar, met muziek en verhalen, met de kinderen uit de buurt, met de computer....We kijken naar wat de kinderen interessant vinden en spelen daarop in. We werken sinds een paar maanden een deel van de ochtend met Adam aan tafel (rekenen, lezen, geschiedenis) als blijkt dat hij dat graag wil. Maar we stoppen daar ook mee, als het niet meer werkt of niet meer nodig is. We hebben leermethodes in huis, die naar believen gebruikt kunnen worden, maar wat we tot nu toe eigenlijk merken, is dat het zónder ook prima gaat. Maar wie weet is dat volgende week weer helemaal anders......

Ik zal u berichten :oD.

2 comments:

Anonymous said...

Wat een heerlijke manier van thuisonderwijzen voor je jongens (lijkt me met name voor Adam erg fijn), die MM (MirjamMethode;-)

Ik denk dat je al persoon groeit en dat je met je kinderen meegroeit; ik kan me voorstellen dat je wijze van thuisonderwijs over enkel jaren (met meer thuisonderwijservaring/ideeen) en met andere kinderen (Boaz is toch heel anders dan Adam en heeft misschien andere behoeftes) weer anders is dan nu; als Adam 13 is en Levi 7 zul je waarschijnlijk met Levi veel andere dingen doen, al is het al omdat hij ook dingen ziet en meedoet met zijn oudere broers.
En dat is toch het interessante van het leven, groei, ontwikkeling, verandering en behouden wat goed voelt.

En 'in een hokje' past denk ik bijna niemand helemaal, iedereen heeft of doet iets van/met diverse dingen tenzij je nogal extremistisch/te behoudend bent en daar komen dan weer allerlei ruzies en conflicten door.....

Groetjes Angelique

PK said...

ik ben onder de indruk Mirjam
van hoe je eea verwoordt

liefs
je (schoon)mam