Thursday, June 26, 2008

Weer een jarige!


(Hier de avond vóór de verjaardag, met véél haar :o))

Vandaag was Boaz voor het eerst écht jarig :oD. In die zin dat we het wat uitgebreider vierden en dat hij ook écht doorhad dat hij jarig was. Vier jaar is hij geworden.


(En hier dus ná de just-before-your-birthday-haircut...Ergens jammer, maar het werd echt te lang bij z'n ogen...)

En hij was een dankbare jarige, vooral erg gelukkig met de felbegeerde BLAUWE (!!!) tractor. Een karretje voor erachter behoorde ook tot de wensen, maar daarvoor moeten we marktplaats nog een keer op :oD.

Boaz, onze sterke, energieke tweede zoon. Toen hij geboren werd, wisten we zeker (net als bij Adam, hahaha) dat hij een meisje zou zijn. Voor een jongen hadden we wel een lijstje met namen gemaakt (ons voorgevoel was nergens op gebaseerd, ook niet op een echo), dat was (uiteraard, vanwege ons valse voorgevoel ;o)) langer dan de lijst met meisjesnamen (gereduceerd tot twee).
Maar toen we hem zagen wisten we meteen dat het Boaz moest zijn. Waarom? Geen idee, zo was het nu eenmaal. Boaz, 'in hem is kracht' of 'snelheid'. En het klopt, zeker als je het letterlijk neemt in het fysieke.
Zó anders dan zijn oudere broer. Dat was wel wennen voor ons, maar ook zo ontzettend leuk om te ontdekken!

Toen ik hem moest typeren voor ons laatste bezoek aan het consultatiebureau, heb ik de volgende kernwoorden gebruikt:
-druk
-levendig
-veel energie
-ongecompliceerd
-zelfstandig
-nieuwsgierig
-fysiek

Je doet Boaz het meeste plezier met een hele dag in de speeltuin; lekker kunnen rennen en klimmen, met af en toe een pauze om even te knuffelen of wat eten of drinken te halen. Hij zorgt in die zin ook erg goed voor zichzelf. We zijn een aantal keren 's ochtends beneden gekomen, waarna bleek dat Boaz zichzelf al een bakje yoghurt had ingeschonken of melk met cornflakes had gepakt en reeds op had. Hij voelt zich al erg thuis in de koelkast :oD, weet wat hij 'nodig heeft'.

Boaz gaat lekker z'n eigen gang; vindt veel leuk. Had Adam op deze leeftijd al duidelijke interesses, Boaz laat dat nog niet zo merken. Hij speelt heel graag mee met Adam en is zelfs nóg fanatieker met zich verkleden als ‘Luke Skywalker’, ‘Darth Vader’ of ‘Darth Maul’ (Star Wars). Tot een paar maanden geleden kon hij zich nog niet zo goed uitdrukken in woorden (alhoewel de namen van de eerder genoemde illustere Star Wars-figuren wél vloeiend uit zijn mond kwamen); in de afgelopen maanden heeft hij absoluut een mentale sprong gemaakt. Hij weet nu ook beter dan je andere (wildvreemde) kinderen niet zomaar in een liefdevolle, té hardhandige ;o( houdgreep mag nemen. Dat is nog wel eens lastig geweest, in de afgelopen jaren....

Een typerend voorbeeld van de Boaz van het afgelopen jaar: eind mei 2007 heeft Boaz wel héél erg z’n eigen plan getrokken en heeft 'de buurt verkend in z'n eentje'. Hij was toen bijna drie. Als je hem toen vroeg hoe hij heette, dan wist hij daar geen antwoord op te geven; niet erg handig dus. Maar lieve mensen een paar straten verderop hebben de plaatselijke hulpdiensten gebeld over een aangespoeld jongetje en zo werd hij thuisgebracht door de politie.
Toen hij thuis aankwam, en wij in tranen met de politie-agente spraken, was Boaz’ eerste vraag of hij op de computer mocht. Hij was totáál niet onder de indruk van wat er toen is gebeurd. Bij die andere mensen heeft hij gewoon in de tuin gespeeld, hij heeft er een schone luier gekregen, hij vond het prima om in een politiewagen te zitten (het begrip politie was hem ook nog niet bekend) en hij heeft er daarna ook verder geen last van gehad (zó goed gehecht dat hij wíst dat we hem weer zouden vinden...;o))).
Gelukkig is dit de laatste maanden veranderd en kan hij hier gewoon voor op het grasveld spelen, zonder dat hij wegloopt en kunnen we boodschappen doen, terwijl hij gewoon bij ons blijft (mééstal dan ;o)))


En hij is by fár ons meest fotogenieke gezinslid.

(Boaz 1 week oud, juli 2004)





(Boaz 1 jaar, juni 2005)



(Boaz 2 jaar, juni 2006)


(Boaz 3 jaar, augustus 2007)

Monday, June 23, 2008

Job


Hij is een paar dagen weg en we missen hem.


't Is niet de eerste of de tweede keer dit jaar en over twee weken is hij nog een keer een klein weekje weg,maar daarna is het hopelijk weer even over :o).

Tuesday, June 17, 2008

Oei, hij groeit!


Kinderen maken sprongen in hun ontwikkeling. Het is over het algemeen duidelijk geen 100% lineaire lijn die ze volgen, maar eentje met van die platte vlakken, tussen die lineaire lijnen door ;o)). En zeker met babies maak je regelmatig van die groeisprongen mee.

Zoals nu met Levi. Ziek én een sprong. Niet helemaal een ónlogische samenloop van omstandigheden, maar wel een vermóeiende ;o)). De foto bovenaan is genomen op de één van de spaarzame momenten dat hij lachte, de afgelopen dagen.

Door de één bejubeld, door de ander verguisd: Oei, ik groei! (wie kent het niet?!). Ik vind het niets meer en niets minder dan handig/nuttig om te weten dat die sprongen bestaan, dat het erbij hoort, dat ze over gaan (!!!) en dus ook wel nuttig zijn.

Maar goed, Levi was gisteren aardig beter (van het ziek zijn), dus vandaag naar Blijdorp getogen (met to-vriendinnen en schoonzus) om hem een beetje afleiding te bezorgen....

Da's gelukt. 't Was heerlijk weer, 't was gezellig en Levi heeft zich vermaakt :oD. Toch maar hopen dat deze fase snel over is en hij ons weer wat nieuws kan laten zien :o).

Friday, June 13, 2008

Shaun the sheep

En nog even een nieuwe hit van de jongens die natuurlijk ook te vinden is op Youtube....
Shaun the Sheep, het eigenwijze schaap uit de Wallace & Gromit-aflevering A Close Shave.

Zelfstandigheid



Zelfstandig worden gaat met stapjes....De één is er iets sneller mee dan de ander. Soms gaat het gelijk op, soms is de drie-jarige zelfstandiger dan de zeven-jarige ;o).

Eén van de ergste dingen vroeger (naast telefoneren en (in een bepaalde periode) naar pianoles gaan), was voor mij het alleen naar een winkel gaan. Het meest zenuwslopende moment was het zeggen wat ik nodig had en dan betalen. Ik kan me herinneren dat ik al best 'oud' was toen ik voor het eerst geen briefje meer mee hoefde te nemen (dat je dan afgaf bij 'de meneer of mevrouw van de winkel'). Adam vindt dat ook eng. Maar...als Boaz meegaat, dan wil hij wel.

Dus, toen bleek dat er vanochtend geen vlokken meer waren, hadden we eerst een uur drama, omdat ik ze niet wilde halen (Levi is wat ziekig en lag ook nog te slapen), maar alléén wilde Adam dus ook niet gaan. Natuurlijk wilde Boaz wel mee, dus na vijf minuten instructie van mijn kant over hoe ze het zebrapad zouden moeten oversteken, vertrokken ze....En kwamen ze ook weer heelhuids terug ;o)).

Vijf minuten later, toen bleek dat het brood op was, gingen ze ook nog naar de bakker...:oD

Een nieuwe fase in m'n leven, hahaha. Ik hoef niet meer alle boodschappen zelf te halen :oD.

Sunday, June 08, 2008

Zeven jaar (!!!)



Het is al weer zeven jaar geleden dat onze oudste werd geboren. Dat we na een bijzonder zware bevalling ineens ouders waren van een bijzonder kind: Adam, letterlijk in betekenis en figuurlijk als in de plaats in ons gezin onze 'eerste man'.

Onze filosoof, onze nieuwsgierige, gevoelige, empathische, melancholische, soms wat zwaarmoedige moeraswiebel (sinds het lezen van 'De zilveren stoel' van C.S. Lewis zijn bijnaam :o)). Het kind dat zichzelf uren kan vermaken met het bouwen van een nieuw, zelf ontworpen ruimteschip van lego, een luisterboek van drie uur kan liggen uitluisteren op bed, dat ook zomaar een hele dag (ahum, dat gebeurt niet vaak, maar hij kan het dus wel ;o)) achter de computer kan zitten om één spel te spelen. Dat aan de andere kant niet stil kan zitten, en zelfs tijdens het tv-kijken met z'n hele lichaam meedoet; zo enthousiast kan hij dus ook zijn, je ziet het metéén: als armen en benen bewegen, dan is Adam blij :oD. Het kind dat helemaal in z'n eigen (denk)wereld kan zijn en als hij daar weer uit komt, de meest wonderlijke opmerkingen en vragen poneert.

Door hem leer ik heel voorzichtig te zijn met (zijn) gevoelens en emoties. Als iets niet goed voelt of er gaan dingen niet op de juiste manier, dan is de boot aan en dan is het soms moeilijk om tot hem door te dringen en hem te begrijpen.

Het kind met veel interesses die niet bij zijn ouders liggen (;o)): Star Wars, Lord of the Rings, Draken, Dinosaurussen, Monsters....Ik hoor van veel andere ouders dat zij geen kinderen kennen die een Star Wars-passie hebben, maar gelukkig hebben we hier nog een paar jongens in de straat waar Adam zijn ei kwijt kan!
Maar hij heeft ook voorkeuren waarbij we inmiddels samen veel lol hebben: lezen (!), lego-en, muziek, kletsen, spelletjes doen.....

Adam, die als baby en klein kind genoeg had aan zichzelf en aan ons en later daarbij een select gezelschap intimi. Nog steeds heeft hij vaak genoeg aan een kleine kring rondom hem; aan het eind van schoolvakanties merken we ook vaak dat het wel weer even genoeg is geweest....dan trekt hij zich terug en sluit zich even af om weer bij te tanken. Adam, die soms feilloos aanvoelt dat iemand pijn heeft of zich niet lekker voelt; die als klein kind (en nog steeds wel eens) meehuilde met iemand anders die verdrietig was.

Ieder kind is uniek, bijzonder en speciaal; ik houd van alledrie mijn kinderen evenveel. Maar sommige kinderen zijn toch wel bijzónder bijzonder; kinderen die je voor je gevoel éxtra moet beschermen, omdat ze anders tenonder gaan in de hectiek van het leven. Die, door hun gevoeligheid, nét iets meer aandacht nodig hebben om hiermee om te leren gaan in de wereld.

Adam, die soms zoveel moeite heeft met Boaz, die zo anders is, maar ook niet zonder hem kan (want wie moet er anders bij de buurjongens aanbellen om te vragen of ze buiten komen spelen? ;o)). Adam, die zoveel houdt van Levi; twee handen op één buik.


Dat is Adam.


En vandaag was hij dus jarig! En dit vierden we afgelopen vrijdag....Hij kon er éigenlijk niet van slapen ;o).

Hij was er zelf over begonnen, over 'zingen voor de jarige', dus ik dacht dat we dit jaar in gejubel konden uitbarsten, maar hij houdt er nog steeds niet van, als er hardop wordt gezongen :oP.


Maar er was taart, er was visite en er waren veel kadootjes!




Dus hij is erg verwend!

En om vandaag niet geruisloos voorbij te laten gaan (en wij zielig ;o) omdat Job in het buitenland zit voor een paar dagen), togen we vandaag naar Nieuwegein, naar vrienden die vrijdag nog niet waren geweest...



En nu is het weer: driehondervijfenzestig naaaaaaachten, moet ik nu waaaaaachten, zoals Catootje dat zo mooi zingt :o)).







Adam drie jaar geleden, toen hij vier werd


Adam twee jaar geleden, toen hij vijf werd


Adam één jaar geleden, toen hij zes werd; verder terug heb ik de foto's nog niet digitaal...

Saturday, June 07, 2008

Hokjes, vakjes...., of hoe wij thuisonderwijzen

Ik denk er de laatste tijd steeds meer over.....over hokjes....Hoe wij onszelf daarin stoppen en hoe anderen dan/dus verwachten dat wij ons op een bepaalde manier gedragen. Zo heb je het AP-hokje, het unschool-hokje, zelfs de eclectische thuisonderwijzer kan je best in een hokje stoppen....;o).
Het ‘ik-dacht-dat-jij-altijd-zo-geduldig-was-hokje’ zal ook wel bestaan, althans: ík voel het.

Heb je jezelf eenmaal in zo’n hokje gepositioneerd, of laat je je erin duwen, dan zit je vast....Nou ja....vást....Maar goed, je hebt wel overál richtlijnen voor, blijkt....ondanks dat je dacht dat je hélemaal anders bent en doet dan anderen.... Neem nou de AP-handvaten (AP = Attatchment Parenting, of natuurlijk ouderschap). Ik sta er absoluut achter, probeer er ook aan te “voldoen”, maar punt zes gaat me niet altijd even natuurlijk af ;o))). Het blijft mijn ideaal om op deze manier met mijn kinderen om te gaan, maar omdat dat nog zo vaak hapert, weet ik niet of ik me ap-er moet noemen. Maakt natuurlijk helemaal niet uit verder, maar dit is één van de hokjes-voorbeelden. Waarom kunnen we niet gewoon doen zoals ons het beste lijkt, zonder dat we weer vanalles moeten definiëren?! Of is het toch prettig om een ideaal te hebben, te blijven bedenken dat we mensen zijn en dús blijven leren en niet alles in één keer onder de knie hebben....(?)

Wat thuisonderwijs betreft.....Er zijn duizenden thuisonderwijs families all around the world....En ook even zoveel manieren van thuisonderwijs geven. Nou zijn hokjes in die zin handig, dat je je bij een term even snel iets kan voorstellen bij het leven van de betreffende familie, maar eigenlijk moet je dan meteen stoppen met zelf invullen.

Neem nu het unschoolen (zie de link eerder)...Daar vertonen wij toch wel wat trekjes van....Maar omdat het ‘beeld’ over unschoolers is (voor zover ik dat kan overzien) dat de kinderen alles zelf mogen bepalen wat ze doen (of zijn dat dan de radicale unschoolers?!), passen wij daar dan toch ook weer niet tussen.

Ik vind het moeilijk om in woorden te vangen (hoe vindt u mijn gedachtenkronkels? :os), maar ik wil graag áf van die hokjes; die doen afbreuk aan de uniekheid van mensen. De steun en klaagmuur-functie van bepaalde hokjes-die-een-internet-forum-hebben zijn erg prettig, die heb ik nodig, maar loslaten wat anderen 'zouden vinden...' 'als ze zouden weten.....' heb ik nodig om vrij-uit te kunnen leven. Dat gaat elke dag beter; nog maar een paar puntjes op de i ;o)).

Kwestie van nóg ;o) volwassener worden waarschijnlijk :oP

Rest de vraag: hoe thuisonderwijzen wij?

Nou ja, gewóón....Door te leven en dán leer je dus gewoon....Ik kan het niet moeilijker/simpeler/makkelijker maken...

We bezoeken interessante plekken (musea, speeltuinen, kinderboerderijen, natuurspeeltuinen, vrienden, familie, de bibliotheek, de speel-o-theek, de dierentuin, .....), we zijn ook veel thuis met onze boeken, met elkaar, met muziek en verhalen, met de kinderen uit de buurt, met de computer....We kijken naar wat de kinderen interessant vinden en spelen daarop in. We werken sinds een paar maanden een deel van de ochtend met Adam aan tafel (rekenen, lezen, geschiedenis) als blijkt dat hij dat graag wil. Maar we stoppen daar ook mee, als het niet meer werkt of niet meer nodig is. We hebben leermethodes in huis, die naar believen gebruikt kunnen worden, maar wat we tot nu toe eigenlijk merken, is dat het zónder ook prima gaat. Maar wie weet is dat volgende week weer helemaal anders......

Ik zal u berichten :oD.

Monday, June 02, 2008

Beetje van alles en nog wat = te druk om te bloggen...



Moet nodig weer wat substantieels posten, ik weet het.....M'n hoofd zit vol met 'onderwerpen'....maar we waren te druk met van alles en nog wat en niks :o), Adam viert vrijdag z'n verjaardag (welkom voor wie wil komen!), ik zit weer tegen een voorhoofdsholteonsteking aan (dus daarom een korte post en proberen toch nog redelijk op tijd op bed te liggen), waarschijnlijk omdat ik de afgelopen weken teveel suiker heb gegeten (leef eigenlijk suikerloos, ook een erg interessant topic ;o)).

Kortom: I'll be back.....